VI : Slappelingen

VI : Slappelingen
[2008, charcoal 40x45]

Vat moed nu want er kan je niets gebeuren
Je hoeft niet bang te zijn. Komaan, wees kloek
Beëlzebub, ontsluit de helledeuren

We komen slechts voor even op bezoek
Bij de bewoners van dit nare stadje
Protagonisten uit mijn verzenboek


We gaan door deze bronzen poort zodat je
Kan zien aan wie de buitenwijk behoort
De thuis van menig schijtebroek en watje

De meest verderfelijke mensensoort
De lafbek, sul, slapjanus, zwakke plant
Ze wonen in dit godverlaten oord

‘t Is eigenlijk een triestig niemandsland
Ze weigeren om voor zichzelf te denken
Elkeen steekt hier zijn laffe kop in ‘t zand

De moeite niet om aandacht aan te schenken
Ook and’re zondaars vinden hen te min
Geen kat zal deze mensen ooit gedenken

En dat maakt hen natuurlijk droef van zin
Ze mogen zelfs de echte hel niet in

 

Pagina's